The JOURNEY of Life

Dear Friends,

Yesterday, I stumbled upon a message that deeply resonated with me. It beautifully encapsulates the journey of life from youth to old age, and I felt compelled to share it with you.

In our youth, waking up early seems like an uphill battle, but as we age, sleep becomes a luxury we yearn for. The worries of our youth, like pimples, shift to concerns about wrinkles in old age. We eagerly wait to hold someone’s hand when we are young, but as we grow older, we long for someone to offer us the same comfort.

Interestingly, in our youth, we often wish for our parents to leave us alone, valuing our independence. However, as we age, the fear of being left alone creeps in. We despise being advised when we are young, but as we grow older, we yearn for those insightful conversations.

Our perspective of beauty also evolves. In our youth, we admire beautiful things, but as we grow older, we start to see the beauty in the world around us. Youth brings with it a sense of invincibility, but as we age, we come face to face with our mortality.

We live in the moment in our youth, celebrating each experience. As we grow older, we find joy in cherishing our memories. As young individuals, we aspire to be heart-throbs, but as we age, our concerns shift to our health.

Life is a journey filled with ups and downs, turnings, difficulties, worries, hatred, falling, and rising. It doesn’t matter whether we are young or old. Life needs to be lived and lived with love and loved ones. Let’s thank God for this wonderful journey called LIFE. It’s a journey filled with lessons, experiences, and moments that make us who we are. So, let’s embrace it, cherish it, and most importantly, live it.

Stay blessed and keep smiling!

Best Regards,

Abdul Naseer

Note: After crossing 60 years of age, this type of messages seems to be appealing. Is it not??

I am eagerly waiting to know your opinions. 

👆పై దానికి తెలుగు అనువాదం 👇👇

ప్రియ మిత్రులారా!

నిన్న వాట్సాప్ లో "మన జీవితంలో బాల్యం తరువాత యవ్వనం నుంచి వృధాప్యం వరకు మారే ఆలోచనా విధానం గురించి చదివిన ఒక మెసేజ్" నా అంతరాలలో ప్రకంపనలు సృష్టించింది. 

చిన్నప్పుడు పెందలాడే నిద్రలేవటం ఒక చికాకైతే, ఇప్పుడు నిద్ర గగన కుసుమం. యవ్వనం మొదట్లో బుగ్గ మీది మొటిమ కంగారు పెడితే, ఇప్పుడు ముఖం మీది ముడుతలు బాధపెడుతున్నాయి. ఎవరి వ్రేలు పట్టుకొని ముందుకు వెళదామా అని అప్పుడు ఆరాటపడితే, ఇప్పుడు ఎవరైనా చేయిపట్టుకుని సహాయం అందిస్తే బాగుంటుందనిపిస్తోంది. 

యవ్వనంలో తల్లితండ్రులనుంచి దూరంగా స్వతంత్రంగా ఉండాలని వువ్విళ్ళుఊరాం. ఇప్పుడేమో ఒంటరితనం వెక్కిరిస్తోందని దిగులు పడుతున్నాం. అప్పుడేమో సలహాలను చీదరించుకొన్నాం.  మరి ఇప్పుడు ఇతరులతో సంభాషణలకు మొహం వాచియున్నాం. 

యవ్వనంలో అందమైన వాటిని అభిమానించి, ఆరాధించాం. ఇప్పుడు మన చుట్టూ ఉన్న వాటిల్లో అందాన్ని వెతుక్కోంటున్నాం. యవ్వనం మన బలాన్ని, ఎదురులేనితనాన్ని ప్రోత్సహిస్తే, వృధాప్యం మరణాన్ని గుర్తుకు తెస్తోంది. 

చిన్నప్పుడు గుండె దడదడ లాడే సన్నివేశాలను కోరుకొంటే, ఇప్పుడు ఆరోగ్యాన్ని ఎలా పదిలపరుచుకోవాలో చూసుకోవాల్సి వస్తోంది. అప్పట్లో సాహసాలు చేసి ఆనంద పడిన వాళ్ళం ఇప్పుడు ఆ పాత మధుర జ్ఞపకాలను నెమరువేసుకోవటంలో ఆనందాన్ని పొందుతున్నాం. 

జీవితం అనేది ఎత్తుపల్లాలతో, ఊహించని మలుపులతో, సాధక బాధకాలతో, గెలుపోటములతో, సాగే ప్రయాణం. మనం యవ్వనం లో ఉన్నామా, వృద్దాప్యంలో ఉన్నామా అన్నది ముఖ్యం కాదు. జీవితాన్ని ప్రేమతో, ప్రేమించేవారితో కలిసి సాగించటం ముఖ్యం. 

ఈ జీవితాప్రయాణంలో ఎన్నో పాఠాల అనుభవ సారంతో ఇప్పటికి ఇక్కడకు చేరాం. ఈ జీవితాన్ని, ఉన్నదాంట్లో తృప్తిగా అనుభవిస్తూ, ఆస్వాదిస్తూ "జీవిద్దాం". ఇంతమంచి జీవితమనే ప్రయాణాన్ని మనకు అందచేసిన మన సృష్టికర్తకు కృతజ్ఞులమై ఉందాం. 

సదా చిరునవ్వుతో ఆనందంగా ఉండండి. 

మీ ప్రియ మిత్రుడు,

అబ్దుల్ నశీర్.  

Note: బహుశా వయస్సు అరవై దాటితే,,,, ఇలాంటి మెసేజ్ లు మనకు బాగున్నాయని అనిపిస్తాయామో కదా????

మీ అభిప్రాయాలను తెలుసుకోవాలని పరితపిస్తున్నాను.